اینجا قلزم است.

۳ مطلب در فروردين ۱۳۹۷ ثبت شده است

یک خانه جدید دارم. دوستش دارم و دلم می‌خواهد نگهش دارم. بماند. اگر ماندگار نیست خیلی زود متوجه این امر شوم. یادم افتاد به میم که روز اول گفته بود ببین اگه نیستی یا قراره بری، بگو من دل نبندم. من خیره شده بود به چشم‌هایش و داشتم فکر می‌کردم روی کدام چشمش تمرکز کنم. به هرکدام نگاه می‌کردم به نظرم می‌آمد جهت نگاهم یک سمت است. خنده‌ام گرفته بود حتی. نشسته بودیم انار می‌خوردیم و خوشحال بودم. گفته بودم من انار نمی‌خوردم. قبل از سین نمی‌خوردم. بعد سین تشویقم کرد که انار می‌تواند خونم را تصفیه کند و آنتی‌اکسیدان دارد و الله اکبر. باید امتحان کنی. امتحان کردم. خوش‌اقبال بودم که انار ترشی نبود. خوش‌اقبال‌تر بودم که سین را دیده بودم. سین خب خیلی من را دوست دارد. این را می‌توانم حتی از طرز فیلم دیدنش هم تشخیص دهم. من را درست، به‌جا و به اندازه همه آدم‌ها دوست دارد. من غمگین را تبدیل به آدمی کرد که از کشیدن ملافه آبی روی سرش هم لذت می‌برد. از حل شدن نبات توی لیوان چای. از صدای راه رفتن روی سنگ‌ریزه‌ها. حالا دارد می‌بارد. یک باران خیلی قشنگ بهاری که فکر اینکه حالا پشت پنجره هستم و ممکن است تا چندین ماه آینده هم باران نیاید غمگینم کرده. مزه قیمه‌سیب‌زمینی شرکت غمگینم کرده. اینکه کتابم که از قضا خیلی هم قشنگ است اما کند پیش می‌رود غمگینم کرده. این که ایمیل ندارم غمگینم کرده. اینکه دیشب خواب دیدم مامان مرده است و حمام خون راه افتاده بود غمگینم کرده. اما غمگین نیستم. یک حالی‌ست که حتی نمی‌توانم وصفش کنم. در حال نوشتن این‌ها به غایت دلم برای میم و میم و آن یکی میم تنگ شده است. میم‌های زندگی‌ام. میم‌های دوست داشتنی‌ام که فارغ از دور و نزدیک‌ بودنشان نمی‌بینمشان. این‌هم یک بعد از حسرت‌های زندگی من است. جدای از همه میم‌هایی که دوستشان دارم، تا ذهنم یاری می‌کند دلتنگ و بی‌قرار بوده‌ام. بی‌قرار چیزی که حتی نمی‌دانم چیست. نمی‌تواند عشق باشد. بزرگ‌ترین و مناسب‌حال‌ترینش را دارم. امن و بهادر. زمان‌هایی که به آغوشش پناه برده‌ام و زیر گلوی امن‌ش خزیده‌ام و دلم خواسته از خوشیِ لحظه‌هایی که داریم بمیرم هم یک غمی، یک بی‌قراری‌ای هست که خدایا نمی‌دانم چیست حتی. غم نیست. یک حالت انتظار به سر رسیدن یک نسخه آزمایشی‌ست. که برگردم همان‌ کنجی که بی‌قرار و آشفته‌اش هستم. تصاویر مبهمی دارم از دوردست‌ها. انگار که روحم متعلق به جایی باشد که آن‌جا، این‌جا نیست. و شوربختانه نمی‌دانم کجاست. تپه‌های پاوه است یا دشت‌های تبت. میانه بازارهای هزاررنگ مراکش است یا باغ شکوفه‌های گیلاس ژاپن. نیمکت سنگفرش پارک پرواز است یا تاب زیر ایوان حیاط اهواز یا حتی پیاده رو ولیعصر. هر چه که هست، اینجا نیست.


  • موافقین ۰ مخالفین ۰
  • ۱۸ فروردين ۹۷ ، ۱۳:۰۱
  • افرا ...

به ژنرال هوارد بگویید که من می‌دانم مرد خوش‌قلبی است. آنچه سابقاً به من گفته است در نهانخانه دلم نگاه داشته‌ام. من از جنگ خسته شده‌ام. روسای ما کشته شده‌اند. "آیینه" مرده است. "توهول هولزوت" مرده است. همه پیرمردها مرده‌اند و اکنون فقط جوان‌ها هستند که جواب مثبت یا منفی می‌دهند. آنکه جوانان را رهبری می‌کرد، مرده است. هوا سرد است و ما چیزی برای پوشش خود نداریم. بچه‌های کوچک از سرما می‌میرند. از ملت من آن‌ها که باقی مانده بودند به کوهستان‌ها گریخته‌اند. ایشان نیز پوشاک و خوراک ندارند. و اکنون کسی نمی‌داند در کجا هستند. شاید هم از سرما مرده باشند. می‌خواهم به من وقت بدهید که به دنبال بچه‌هایم بروم و خدا می‌داند که چندتاشان را پیدا خواهم کرد. شاید ایشان را هم در میان مردگان بیایم. ای روسای من، به ندای من گوش بدهید. من دیگر خسته شده‌ام. دلم بیمار و غمگین است. دیگر در زیر این آفتاب که هر روز بر بالای سر من طلوع می‌کند هرگز نمی‌خواهم بجنگم.

...

آزادی مرا به من باز پس دهید! می‌خواهم مردی آزاد باشم، آزاد باشم که به‌ هر جا دلم خواست سفر کنم، هر جا دلم خواست توقف کنم، آزاد باشم که کار کنم، هر جا دلم خواست معامله کنم، آزاد باشم و آموزگاران خود را انتخاب کنم، آزاد باشم که از دین پدران خود پیروی کنم، آزاد در فکر کردن، در عمل کردن، در سخن گفتن – و اگر آزاد باشم از همه قوانین اطاعت خواهم کرد و همه مجازات‌های منصفانه را خواهم پذیرفت.

نامه رئیس ژوزف، آخرین رئیس قبیله نز پرسه، در وقت تسلیم. اکتبر ۱۸۸۷. نامه‌ای که توسط ستوان چارلز ارسکین اسکات‌وود منتشر شد.

...

وقتی رئیس ژوزف در ۲۱ سپتامبر ۱۹۰۴ وفات یافت، پزشک بخش علت مرگ او را چنین تشخیص داد: »شکسته دلی».

فاجعه سرخپوستان آمریکا، دی براون، ترجمه محمد قاضی.

  • موافقین ۰ مخالفین ۰
  • ۱۶ فروردين ۹۷ ، ۱۰:۳۳
  • افرا ...

پیشنهاد داده است از منوی "امکانات و ابزارها" مهاجرت را انتخاب کنم. مهاجرت را انتخاب کنم که مطالب قبلی‌ام را بیاورد. من، افرا، مهاجرت کرده‌ام. از پرشین‌بلاگ گریخته‌ام، آرشیوم را رها کرده‌ام، صفحه جدید گشوده‌ام و قصد ندارم از منوی "امکانات و ابزارها" مهاجرت را انتخاب کنم. قلزم، دریای من است.

  • موافقین ۱ مخالفین ۰
  • ۱۵ فروردين ۹۷ ، ۱۳:۵۸
  • افرا ...